Na świecie istnieje miejsce, gdzie każdy posiłek opowiada wieki historii, gdzie jedzenie nie jest zwykłym pożywieniem, lecz wyrazem głębokiej tożsamości, ziemi, która przekształciła sztukę jedzenia w powszechnie uznaną formę kultury. To miejsce nazywa się Emilia, a golfiści wybierający podróż z Emilia Golf Experience odkrywają, niemal ze zdziwieniem, że poranna runda na fairwayach to dopiero początek niezwykłej podróży zmysłów.
Region obejmujący Piacenzę, Parmę, Reggio Emilia, Modenę i Bolonię cały świat nazwał Food Valley: analogia do kalifornijskiej Silicon Valley, tyle że przełożona na aromat dojrzewającej szynki, ziarnistą teksturę Parmigiano Reggiano, korzenną słodycz culatello. To nie chwyt marketingowy. To globalne uznanie rolno-spożywczej doskonałości, która nie ma sobie równych w Europie.
Czy pojechalibyście do Szkocji, nie grając w golfa? Nie przyjeżdżajcie więc do Emilii, nie jedząc dobrze. To część tego samego DNA.
Parma: stolica włoskiej gastronomii
Parma jest epicentrum. To eleganckie, dyskretne miasto, które wielu obcokrajowców odkrywa dopiero dzięki jego polom golfowym, jest kolebką jednych z najczęściej naśladowanych, a nigdy nieprześcignionych, wyrobów spożywczych na świecie. W 2015 roku UNESCO nadało mu tytuł Kreatywnego Miasta Gastronomii, wyróżnienie, którego nie otrzymało żadne inne włoskie miasto w tej kategorii.
Parma è l’epicentro. Questa città elegante e discreta, che molti stranieri scoprono solo grazie ai suoi campi da golf, custodisce alcune delle produzioni alimentari più imitate — e mai eguagliate — del pianeta. Nel 2015 l’UNESCO l’ha designata Città Creativa della Gastronomia, riconoscimento che nessuna altra città italiana ha ottenuto nello stesso ambito.
Wyjaśnienie tej wyjątkowości tkwi w niepowtarzalnym połączeniu mikroklimatu, rzemieślniczej tradycji i obsesji na punkcie jakości. Wzgórza otaczające miasto stwarzają idealne warunki mikroklimatyczne do dojrzewania wędlin. Wiatr schodzący z Apeninów, zwany lokalnie marinetto, niesie ze sobą naturalną słoność, która przenika do piwnic i przekształca szynkę w coś, czego nie da się odtworzyć nigdzie indziej.
Prosciutto di Parma: lekcja cierpliwości
Dla golfisty przyzwyczajonego do pracy nad swoim swingiem przez lata, zanim zobaczy realne rezultaty, Prosciutto di Parma jest doskonałą gastronomiczną metaforą. Jego produkcja wymaga co najmniej 12 miesięcy dojrzewania, a najlepsze egzemplarze osiągają 24, 30, a nawet 36 miesięcy. W tym czasie każda szynka jest masowana, kontrolowana, wysłuchiwana z niemal medyczną biegłością mistrza solenia. Efektem jest plaster, który rozpływa się w ustach, o słonawej słodyczy i aromatycznej złożoności, którą wielcy sommelierzy porównują do dojrzałego wina.
Wizyta w wytwórni szynki w Langhirano, miasteczku zaledwie kilka kilometrów od pól golfowych konsorcjum, to doświadczenie, którego żaden miłośnik dobrego jedzenia nie powinien przegapić. Tysiące szynek zawieszonych w pachnących salach, cisza rzemieślniczej pracy, cierpliwe opowieści norcini, znawców wyrobu wędlin, o historii życia tego produktu.
Culatello di Zibello: król wędlin
Jeśli Prosciutto di Parma jest księciem, to Culatello di Zibello jest bez wątpienia królem. Produkowany wyłącznie na niewielkim obszarze Bassa Parmense, wzdłuż mglistych brzegów rzeki Pad, ten wyrób wędliniarski uważany jest przez wielu ekspertów za najbardziej wykwintny produkt tego typu na świecie. Jego produkcja ograniczona jest do kilku zimowych miesięcy, a ilości są niezwykle małe. Gęsta mgła spowijająca tę równinę, przez niektórych uznawana za klimatyczną wadę, jest w rzeczywistości sekretem, który przekształca mięso w aromatyczny aksamit.
Dojrzewało co najmniej 12 miesięcy na wzgórzach Parmy. Słodkie, delikatne i niepowtarzalne.
Najbardziej ekskluzywne włoskie wędliny. Produkowane wyłącznie na mglistych równinach Parmy.
W wieku od 12 do 36+ miesięcy. Król Serów, urodzony tu 800 lat temu.
Ze średniowiecznej wioski Felino: średnioziarniste, delikatne przyprawy, arystokratyczna struktura.
Parmigiano Reggiano: 800 lat doskonałości
Gdybyśmy mieli wybrać jeden produkt, który uosabia gastronomiczną duszę Emilii, byłby to Parmigiano Reggiano. Nie ten przemysłowy „Parmezan”, który zna cały świat, ale prawdziwy Parmigiano Reggiano DOP, produkowany wyłącznie w prowincjach Parma, Reggio Emilia, Modena, Bolonia i Mantua ze świeżego mleka, naturalnej podpuszczki i niczego więcej.
Jego historia sięga średniowiecznych klasztorów benedyktyńskich, około roku 1200. Mnisi poszukiwali sera, który mógłby długo się przechowywać, praktyczna potrzeba, która stała się gastronomicznym odkryciem. Każdy krąg waży od 35 do 40 kg, wymaga około 550 litrów mleka i dojrzewa przez co najmniej 12 miesięcy, przy czym najszlachetniejsze wersje osiągają 36, a nawet 48 miesięcy.
Wizyta w serowarni na wsi między Parmą a Reggio Emilia to niemal mistyczne przeżycie. O czwartej nad ranem, gdy serowar wlewa mleko do ogromnych miedzianych kotłów, wchodzi się w odwieczny rytm, który nie zmienił się od wieków. Piwnice dojrzewania, gdzie tysiące kręgów spoczywa na drewnianych półkach, opowiadają o cywilizacji, która uczyniła z jedzenia swoją najwyższą formę sztuki.
Makaron: codzienna sztuka
Emilia to kraina świeżego makaronu jajecznego. Tortellini, tortelloni, tagliatelle, lasagne, garganelli, cappelletti: każdy kształt ma swoją własną historię, swoją okazję, swój idealny sos. Legenda głosi, że tortellino narodziło się z inspiracji bolońskiego oberżysty, który, podglądając przez dziurkę od klucza boginię Wenus, chciał odtworzyć w makaronie piękno jej pępka. Tortellini w bulionie z kapłona to jedno z najbardziej satysfakcjonujących dań światowej kuchni.
Dla zagranicznego golfisty, który przybywa do Emilii po długiej podróży, zatrzymanie się w zabytkowej trattorii i zamówienie talerza tortellini w bulionie jest gastronomicznym odpowiednikiem zagrania pierwszej rundy na polu klasy championship: objawienie, które na nowo definiuje standardy.
Rada gastronomicznego kadyego
Po porannej grze na polach golfowych konsorcjum Emilia Golf Experience, jednym z najbardziej autentycznych doświadczeń jest zatrzymanie się przy jednym z historycznych krytych targów Parmy lub Reggio Emilia: kupienie kawałka Parmigiano dojrzewającego 30 miesięcy, kilku plasterków Culatello, chrupiącego grissini oraz kieliszka musującej Malvasii. To 19. dołek, którego nigdy się nie zapomni.
Golf i gastronomia: naturalne połączenie
To nie przypadek, że golf i wielka gastronomia znajdują w Emilii swój idealny punkt spotkania. Oba wymagają cierpliwości, precyzji i szacunku dla tradycji. Oba mają głęboki związek z ziemią, fairway ukształtowany przez wzgórza, wędlina ukształtowana przez mikroklimat. Oba najlepiej smakują w dobrym towarzystwie, poświęcając czas na delektowanie się każdą chwilą.
Pola golfowe konsorcjum Emilia Golf Experience, Golf Salsomaggiore, Golf del Ducato, Golf Terre di Canossa, zanurzone są w tej niezwykłej krainie. Przyjazd do Emilii, by grać w golfa, oznacza nieuchronnie, z radością, odkrycie, że najlepsze uderzenie dnia nie padło na greenie. Padło przy stole.